Nathalie Baartman

Zigeuner

Sinds ik accordeon speel, wil ik alles. Een authentieke woonwagen, een rok met belletjes, donkere wenkbrauwen en altijd buitenlucht. Oftewel: de zigeunerin in mij is ontwaakt. En wel de Bulgaarse variant. Natalia Bartmanowitsch wil ik heten.
Ach ja, aan dromen heb ik geen gebrek. Toch besloot ik de daad bij de droom te voegen en belde naar de bank.

‘Kan ik een hypotheek krijgen voor een woonwagen?’ De adviseur was even stil. ‘Waar staat die woonwagen?’ ‘Nog nergens’, antwoordde ik, ’ik moet er nog eentje aanschaffen.’
‘Waar wilt u wonen?’ Ik vond deze vraag nogal vreemd. De charme van een woonwagen is nu juist dat je ermee kan rondtrekken. ‘Dat weet ik niet!’ antwoordde ik. De man was verbaasd. ‘U moet ‘m toch echt ergens op vaste grond hebben staan, anders komt u niet in aanmerking voor een hypothecaire lening.’ ‘Hoe kom ik dan aan grond?’ was mijn reactie. ‘Even hoopte ik dat de adviseur zou zeggen: ‘Haal wat zakken bij het tuincentrum!’ Maar de humor lag hem niet direct op de tong.

‘U kunt natuurlijk ook gewoon op een woonwagenpark gaan zitten!’ ‘Nee’, riep ik uit. ‘Dat wil ik niet. Ik ben niet zo’n woonwagenkampachtig type. Ik speel gewoon graag zielige liedjes op de accordeon in de vrije natuur.’ Ondertussen sprak ik mezelf vermanend toe: ‘Waarom altijd die persoonlijke ontboezemingen?’

Het gesprek ging door. ‘Krijg je hypotheek als je de woonwagen via Markplaats koopt.’ Ik schaamde me voor deze vraag. Maar ik moest het weten. Ondertussen zag ik de adviseur achter een bord dampende spaghetti zitten, hardop lachend tegen z’n vrouw: ‘Vandaag had ik toch een flapdrol aan de lijn, die vroeg om een hypotheek voor een woonwagen van Marktplaats! Het moet niet gekker worden!? Straks gaan ze nog bellen voor een hypotheek op een elektrische fiets!’

Volgens hem moest er een koopakte zijn, een bewijs van verankering en hij had het nog over renteaftrek. Dat laatste snapte ik niet. ‘Hoezo renteafrek?’ vroeg ik. ‘Waar trek je dat vanaf dan?’ Ook dit leek me geen bijster slimme vraag. ‘Van de belasting’, antwoordde de adviseur. Ik kon me er niets bij voorstellen. ‘De gewone belasting?’ vroeg ik, alsof er ook een ongewone belasting bestond. ‘Ja, de gewone belasting. Maar u kunt ook een huis in Duitsland kopen!’ Dit was met stip het slechtste advies aller tijden.
Teleurgesteld hing ik op. Zomaar zigeuner worden is niet makkelijk!