Nathalie Baartman

Polarisatie

Polarisatie. Ik kan het woord niet meer horen de laatste dagen. Sinds de komst van Wilders; de man die tezamen met Joran van der Sloot Nederland internationaal in een totaal ander daglicht plaats dan Desiderius Erasmus dat destijds deed, lijkt alles om me heen gepolariseerd. Het CDA is splijtende. De wet staat haaks op de
krakers. Zelfs m’n tuin ligt er gepolariseerd bij. Mijn buurman heeft deze‘verdeeldheid geschapen’ door de ene helft van het gras wel te maaien en de andere helft niet. ‘Sorry,’ zei ie, ‘het was te nat.’ Ik vond het niet erg; beter een half gemaaide tuin, dan een ongemaaide bende. Zolang er geen haat gezaaid wordt, ben ik tevreden.

Polarisatie. Het hele land is in de ban van dat ene vraagstuk: Wie is voor en wie is tegen Wilders? Ook ik betrapte mezelf erop toen ik vanochtend naar de haringboer keek. Zou het er eentje zijn? En ik dacht in zijn blik argwaan naar mij te bespeuren; ‘Heb je weer zo’n truttig type dat theedrinkt met Turken!’

Ik schrok. Liever kijk ik naar de haringboer als iemand die haringen schoonmaakt, in een bakje doet en bestrooit met uitjes. Iemand tegen wie je zeggen kunt: ‘De haring is de beste traktatie die er is, daar kan geen ijs tegenop.’ En dat hij dan lachend roept: ‘Dat heb ik met makreel en een prettige dag nog.’ Een haast naoorlogse conversatie.

Polarisatie: ik ben ertegen. ‘Ik ben ervoor!’ zal een ander dan roepen. En zo heb ik weer een nieuwe polarisatie in het leven geroepen. Het is om schizofreen van te worden. Misschien is de mens wel gedoemd tot polarisatie, bedacht ik me. We leven immers met z’n allen op een aardbol die ingeklemd is tussen twee polen. We kunnen geen kant op, zitten op een kluitje. Dat vraagt om conflicten. Daar waar haat gezaaid wordt, oogst men oorlog. Dat gaat al eeuwenlang zo. Het wachten is nog steeds op een politiek leider iemand die dit ontstijgen kan. Een echte Yin Yang-er.

Polarisatie. En terwijl ik dit schrijf, doet de buurman buiten belangeloos de andere helft van mijn gras. Gewoon omdat ie aardig voor me is. Hij maait en ik schrijf. Hij werkt hard en ik bedrijf achter mijn bureau een linkse hobby. Straks ga ik een haring voor hem halen. Gewoon omdat ik aardig voor hem ben.