Nathalie Baartman

Noabers

Mijn familie heeft mij een tijd geleden een zonnescherm opgedrongen. ‘Binnenkort komen we met z’n allen een zonnescherm aan je huis hangen?’ was hun mededeling. ‘Het is een cadeau. Je kunt het zeker goed gebruiken in de zomer.’
‘Oh,’ was mijn reactie. Echt enthousiast was ik niet. Nog nooit was het in me opgekomen dat ik misschien een zonnescherm nodig zou hebben. Meestal vermaak ik me goed in de hitte en aan zonnestralen heb ik geen hekel.

Mijn familie had een zondagmiddag geprikt om mij te bezoeken en het gevaarte aan de gevel vast te maken. Ik zou dan voor hen koken. Dat was het idee.Ik stemde in. Koken voor mijn familie doe ik graag. Het zonnescherm moest ik op de koop toe nemen.

Vier weken later stonden ze voor m’n deur met het ding onder hun arm. ‘Kom binnen,’ zei ik. Terwijl ik koffie maakte en taart afsneed, ging mijn familie meteen aan het werk met ladders en allerlei stukken gereedschap. Ze bedoelen het goed, dacht ik, en zo’n zonnescherm kan er mooi hangen. Daar heb ik verder geen last van.

Het ging een hele tijd goed, de sfeer was aangenaam. Mijn familie boorde, ik kookte. Totdat ik de stemmen van mijn Amsterdamse buren horen. Ik liep naar buiten. ‘En toch doen we het op onze eigen manier,’ zei mijn zwager. ‘Maar dat gaat mis,’ reageerde mijn buurman, ‘je kunt het beter zo doen.’ ‘Nee, dat doen we niet,’ zei mijn zwager en hij keek me aan, alsof hij zeggen wilde: ‘stuur die bijdehande bemoeials terug naar hun eigen tuin!’ Maar ik kon het spontane Amsterdamse noaberschap erg waarderen en greep niet in. Uiteindelijk wonnen de Tukkers. Mijn buren dropen af naar hun eigen tuinmeubilair.

Alle blikken waren op mij gericht. ‘Wij dachten dat er in Twente veel sociale controle was, maar hier in Amsterdam is het veel erger!?’ Ze bedoelen het goed, zei ik. Mijn buurman maait mijn gras en als ik mijn sleutels verloren ben, slaat hij een deurraampje voor me in. Op t gebied van ‘in en om het huis’ heeft hij goede tips. Ik heb twee linkerhanden en bij tijd en wijle moet ik flink sociaal gecontroleerd worden, anders gaan de dingen mis.

Gisteren heb ik voor het eerst mijn zonnescherm proberen uit te rollen. Tevergeefs. Er kwam nauwelijks beweging in. ‘Weet je wat het probleem is?’ hoorde ik mijn buurman roepen. ‘Ze hebben m op de kop opgehangen!’
Oftewel: ‘Een goede buur is soms beter dan een verre zwager.’