Nathalie Baartman

Fanatiek vleesloos

Of ik me verkiesbaar wilde stellen voor de meest sexy vegetariër van dit jaar? ‘Moet ik dan heel zwoel doen met sojaworstjes?’ vroeg ik, ‘of een geitenwollen stringetje aan?’ Dat hoefde niet.

Maak voorbij het vleesloze bord thuis aan tafel een publieke vuist voor de dieren in de bio-industrie! Dat was het verzoek. En ondanks dat ik een verkiezing voor de meest hartstochtelijke of de meest eigenwijze vegetariër spannender had gevonden, stemde ik in. Met hartstocht win je tegenwoordig geen zielen. Sexy moet je wezen. Zelfs als vegetariër .

Dus nu sta ik als RBT-er (redelijk bekende Tukker) met onblote schouders tussen Wouter Bos en Nicolette Kluijver verkiesbaar te wezen op de website van Wakker Dier met als lijfspreuk: ‘Omdat dieren levende wezens zijn van vlees en bloed en geen commerciële industrieproducten, ben ik heilig overtuigd vegetariër in hart en nieren!’ Alles voor het beest.

Onder het motto ‘Een dag geen vlees is een dag goed geleefd’ trek ik binnenkort ten strijde tegen de kiloknallerskippen. Een nobel streven, want in dit post-Balkenendiaanse tijdperk zit geen mens nog te wachten op moralistische uitlatingen. Zo hoorde ik laatst een vrouw zeggen: ‘Natuurlijk vind ik het heel erg dat die kippen allemaal vetgemest in zo’n kistje zitten en elkaar doodprikken met hun afgeknipte snaveltjes.’ Ondertussen stak ze haar vork in een halve haan.

Het kan tegenwoordig allemaal: iets verkondigen en tegelijkertijd handelen naar het tegendeel. Dat doe ik ook. Tijdens het autorijden of minutenlang heet douchen bedenk ik vaak de meest geniale oplossingen voor het milieu.
Maar ondanks dat in de huidige tijdsgeest vaak het recht van de dikste middelvinger regeert en zelfs Obama geen tekens van hoop meer uitzendt, zal ik toch mijn zwaaiende wijsvinger uit mijn oude doos halen.

Ik zal ‘Een betere wereld begint op je bord’ op mijn winterjas borduren en de barricade betreden. Misschien ga ik zingend en sentimenteel met een biggetje onder mijn arm de boer op voor ‘zeer beperkt spare-ribs’ op menukaarten. Misschien ga ik een ochtendje huilen bij de koelkastvitrines van de Aldi om het leed achter al die plakken ham. Of misschien neem ik groepen kleuters mee op excursie naar slachthuizen. Jong gezien, oud afgeleerd.

Een oproep: Mensen verenigt u! Laat deze week eens de balkenbrij staan, de boerenmetworst hangen, de speklap achterwege en de rosbief gaan. Doe eens diervriendelijk creatief met nootjes, tofu of bonen, een zalig karma zal u belonen.
Wakker dier. Nu wij nog.