Nathalie Baartman

Feestverwarring

Tubantia | 25 maart 2007

Is het alweer zondag?, dacht ik afgelopen vrijdag, toen het toch maandag bleek te zijn.
In april, mei en juni raak ik altijd in de war met de dagen. Op dinsdag roep ik: ‘Prettig weekend!’ En op zondag sta ik voor de dichte deur bij het gemeentehuis.

Ik heb duidelijk last van een feestdagenjetlag. Het begint met Pasen en eindigt met vaderdag. Dan mogen de eieren en de bloemenkransen weer terug in de kast. (De oranje vlaggetjes worden op dertien juni dit jaar pas opgeborgen, tijdens het EK, als Nederland van Frankrijk verloren heeft.)

In deze lentemaanden staat er om de haverklap weer ergens in de stad een feesttent opgesteld met oude geluidsboxen waaruit muziek schettert van vergane glorie gitaristen. Het bier vloeit er veelvuldig. Men noemt dit dan bevrijdingsdag. Het is maar wat je bevrijdend noemt!

Maar ik kan het niemand kwalijk nemen. Ik heb ook moeite met het geven van de juiste invulling aan al die voorbijkomende nationale pret. Op Koninginnedag bijvoorbeeld heb ik geen moment aan Juliana gedacht. Ik vind het nogal ingewikkeld om haar verjaardag te vieren. Ik eis van een jarige toch minimaal dat ie leeft!? Vandaar dat ik op 30 april voornamelijk heb gevierd dat ik voor een euro een sjoelbak op de kop heb getikt!

En vandaag is het dan Pinksteren. Elk jaar opnieuw vraag ik mezelf af: Dat was toch iets ‘met dat iedereen elkaar ineens kon verstaan’? Maar bij navraag luidt het juiste antwoord: Tijdens Pinksteren wordt herdacht dat de heilige geest uit de hemel op de apostelen en andere gelovigen neerdaalde.

Eigenlijk is dat prachtig. Ik zou dit weekend wel de geest willen krijgen van één of andere goedgestemde heilige die bij mij een lichtje doet branden. Maar waarschijnlijk ga ik zonder heilige geest gewoon een eindje fietsen, omdat het zulk mooi weer is. Net zoals alle andere Nederlanders.

Alleen in Borne weten ze raad met Pinksteren. Daar komen elk jaar traditiegetrouw de mooiste Pinksterbruidjes aan. Ze zijn heel mooi aangedaan. Het is een soort oud vruchtbaarheidsritueel en dan met dansende kleuters.

Dit slaat anno 2008 natuurlijk ook een beetje de plank mis. Maar ach, dat geeft niets. De één krijgt de heilige geest. De ander pinkpopt zich laveloos in het Zuiden van het land. En in Borne danst Rosa met bloemen op haar hoed voor een goede roggeoogst en voor opa en oma. Typisch Nederlands: Ieder z’n feestje!